//اورانوس//

زندگی تو بازتاب اندیشه های توست...خوشبختی در این است که شخص بداند که چه می خواهد و آنچه را آرزو دارد مشتاقانه بخواهد

دلیل تراشی: برای جلوگیری از احساس ناتوانی و جهت حفظ ارزشمندی خود به توجیه می پردازد. و ضربه مرتبط با نا امیدی را ملایم میکند.

گاهی به راحتی دلایلی برای کارهایمان می‌آوریم و فکر نمی‌کنیم که اندکی تامل درباره آنها می‌تواند مطالب زیادی را برای ما و طرف مقابل‌مان روشن کند.
مثلا وقتی که از مدتی پیش قراری را برای زمان مشخصی تعیین کرده‌ایم اما دیر سرقرار حاضر می‌شویم، دلایلی از این دست می‌آوریم:
- ببخشید، در ترافیک ماندم.
- وقت خروج از منزل تلفن مهمی به من شد که مجبور شدم مدتی صحبت کنم.
- کسی به من اطلا‌ع نداده بود که جلسه راس این ساعت شروع می‌شود.
- فکر نمی‌کردم0 جلسه سروقت شروع شود چون معمولا در ایران شروع جلسات با تاخیر است و...

اگر کمی بیاندیشیم که از آوردن چنین دلایل یا بهتر بگوئیم بهانه‌هایی چه هدفی داریم و چه چیزی نصیبمان می‌شود، به نتایج مهمی خواهیم رسید.
با کمی دقت متوجه می‌شویم که هر چند به‌صورت موقت امور خود را می‌گذرانیم اما روراست نبودن با خود و دیگران، در دراز مدت به عوارضی منجر می‌شود که در نهایت به صرفمان نیست، حتی اگر فقط صرفه را درنظر بگیریم

نوشته شده در یکشنبه ۱٩ تیر ۱۳٩٠ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ توسط اورانوس نظرات () |

کسی که با او شهامت آن می یابی که خودت باشی . با او روح تو عریان حضور می یابد .

کسی است که از تو می خواهد که صورتک از چهره برداری و فقط آن باشی که هستی .

از تو نمی خواهد که بهتر یا بدتر باشی .

وقتی با او هستی , احساس زندانی را داری که بی گناهی او به اثبات رسیده است .

نیازی به آن نیست که در برابر او جبهه بگیری .

بتوانی آنچه که می اندیشی بر زبان بیاوری , آنچه واقعا در دل داری .

آن ناسازگاری هایی را که موجب شده دیگران قضاوت درست از تو نداشته باشند , او می فهمد .

با او آزادانه نفس میکشی . در برابر او می نوانی به نارسایی ها , حسادت ها , تنفرها , اخگرهای شریرانه ,  پستی ها و پوچی های وجودت اعتراف کنی .

و با چنین اعترافی , خواهی دید که چگونه همه رخت بر می بندند و

در اقیانوس سپید وفاداری دوست محو میشوند .

او درک می کند . با او نیازی نداری که مواظب باشی , می نوانی با او درشتی کنی , بو توجه باشی و تحملش کنی .

بهتر از همه , می نوانی با او ملایم باشی , تفاوتی نمی کند .

او دوستت دارد همچون آتش پالایش می کند .

او می فهمد , آری می فهمد .

با او می توانی گریه کنی , نغمه سرایی کنی , بخندی , دعا کنی .

در آشکار و نهان او شاهد است , می داند و بر تو عاشق است .

دوست کیست ؟ باز می گویم :

   کسی که با او شهامت آن می یابی که خودت باشی .

                                                                    سی.ریموند

نوشته شده در پنجشنبه ٩ تیر ۱۳٩٠ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ توسط اورانوس نظرات () |

Design By : nightSelect.com